W końcu nadszedł ten dzień..spakowałam wszystkie wyniki i kartkę z listą leków jakie już brałam i pojechałam . Siedziałam w poczekalni jak na szpilkach. Nadeszła moja kolej, serce biło jak oszalałe...ze strachu, że znowu będzie jak zwykle. Powiedziałam lekarzowi jaki mamy problem, zaczęłam wyciągać badania a Pan doktor do mnie że nie trzeba..że on zleci swoje badania... i tak wyszłam z lista 13 badań do zrobienia...Byłam w szoku...jak to i już? tylko tyle? bez opowiadania jakie leczenie przeszłam, bez większego wywiadu?...No cóż...zgłosiłam się do przychodni w kolejnym dniu na badania... za dwa tygodnie wyniki ..I znów to oczekiwanie. Nadszedł dzień wizyty, lekarz zaczął przeglądać wyniki, coś liczyć i mówi "ma Pani zespól policystycznych jajnikow" , ja na to, że chyba tak bo już któryś lekarz o tym wspominał kiedyś. Ginekolog zabrał się za wypisywanie recept. Po skończeniu omówił lek który wpisał, jak i kiedy go zażywać i by między 12-16 dzień cyklu przyjść na usg na sprswdzenie czy pojawiła się owulacja -czy pojawią się pęcherzyki.
Zgodnie z zaleceniami od 3 dnia cyklu przez 5 dni brałam leki, ważne by były brane codziennie o jednej porze. Potem jechałam na usg i przez pierwsze trzy miesiące nie było zbytnich rezultatów. Pęcherzyki pojawiały się ale malutkie a żeby owulacja była i można było wprowadzić kolejny etap leczenia pęcherzyki musiały być minimum 18mm-20mm. Zrezygnowana wracałam po kolejnych wizytach do domu. Jednak nie przerwałam przyjmowania leków. W 4 miesiącu przyjmowania leków pęcherzyk był większy 15 mm- lekarz mówi że jest coraz lepiej. Przepisał receptę na zastrzyk hormonalny, który ma spowodować pęknięcie pęcherzyka co w rezultacie pozwoli na zajęcie w ciążę. Miesiąc później zgłosiłem się znów na usg już z przygotowanym zatrzymaniem. Przed badaniem ginekolog powiedział, że jeżeli pęcherzyki będzie minimum 18 mm to poda zastrzyk. Jaką radość się we mnie pojawiła jak lekarz powiedział że pęcherzyk ma 18 mm i może podać zastrzyk. Po podaniu zastrzyku zalecił by od dnia kolejnego przez trzy dni najlepiej nie wychodzić z łóżka 😀 i jeżeli nie pojawi się w terminie kolejna miesiączka zrobić test ciążowy. Narzeczony był zadowolony z takich zaleceń:). Jednak miesiączka się pojawiła :(. Od nowa przyjmowanie leków i czekanie na dzień by udać się na usg. Jednak znów myślałam że leczenie zostanie przerane, ponieważ po kilku dniach po miesiączce prawdopodobnie z przewiania dostałam porażenia nerwu twarzowego. Byłam załamana. Neurolog zalecił mocne zastrzyki, które mają cofać skutki porażenia. A co gorsze oprócz zastrzyków sterydy, których bałam się najbardziej, ale nie chciałam mieć zniekształconej twarzy więc zgodnie z zaleceniami chodziłam na zastrzyki i przyjmowałam sterydy. Przed planowaną wizyta zadzwoniłam do ginekologa, poinformowałam o zaistniałej sytuacji i jakie leki biorę. Zdziwiłam się jak powiedział, że te leki które zaczęłam brać nie koligują z leczeniem u niego. Co prawda sterydy mogą mieć różne skutki ale póki co w ciąży nie byłam więc nie ma obaw. Na usg okazało się że pęcherzyk ma 21 mm i od razu trzeba podać zastrzyk no i znowu zalecenia by przez trzy dni najlepiej nie wychodzić z łóżka. Nie miałam nadziei, że tym razem się uda. Tym bardziej, że nie mieliśmy aż tyle czasu na "nie wychodzenie z łóżka" bo remont kuchni pochłaniał praktycznie cały czas narzeczonego.
Trzy dni przed planowaną miesiączką znajoma powiedziała "Ilonka wyglądasz jakbyś była w ciąży, po oczach to widać". Moja reakcja była oczywista, zaczęłam się śmiać bo nie wierzyłam w takie rzeczy, że ciążę w oczach widać. Jenak ta myśl nie dawała mi spokoju i na drugi dzień kupiłam test ciążowy jednak jakoś bałam się go zrobić. Zajęłam się sprzątaniem, bo kurz przez remont w kuchni był wszędzie! Wieczorem narzeczony kończył jeszcze coś w kuchni a mnie spokoju nie dawały słowa znajomej, wyciągnęłam test z torebki i poszłam do łazienki. Biłam się z myślami. Co jeżeli znów pokaże się jedną kreska? Znów rozczarowanie i pogorszony nastrój? ....
Jednak zaryzykowałam i zrobiłam test. Od razu połoŻyłam go na półce nie patrząc na niego. Bałam się. Po minucie nie wytrzymałam i spojrzałam.
Nie mogłam uwierzyć własnym oczom! Była druga kreska!!
Słabo widoczna ale była! Zawołałam narzeczonego bo nie chciałam krzyczeć głośno z radości bo akurat kolega wpadł do niego na chwilę,a lepiej żeby nie zapeszać;). Pokazałam mu test a on "naprawdę ??? No ale tak mało widoczna ta kreska druga, może test nie dobry? Powinna być bardziej wyraźna. Na razie nie cieszmy się za bardzo bo może okazać się, że test kłamie-Tak się przecież zdarza. Poczekajmy trochę i umów się do lekarza" Ehh Ci faceci .....ale ja czułam że test dobrze pokazuje. Zanim nadszedł dzień wizyty zrobiłam jeszcze trzy testy ciążowe z różnych firm dla pewności😀 Każdy z wynikiem pozytywnym i z każdym kolejnym kreska była wyraźniejsza. Już byliśmy prawie pewni, że w końcu się udało.
Dzień wizyty. ...
Jak ja się bałam. Weszłam do gabinetu i lekarz pyta co się stało, że przyszłam jak jeszcze nie czas na usg- z dziwnym uśmiechem ustach to mówił. Powiedziałam lekarzowi że miesiącZka już się spóźnia dwa tygodnie i cztery testy ciążowe pokazały wymarzone dwie kreseczki 😍 Ginekolog na to" świetnie tak sądziłem, że tym razem się Państwu udało, zapraszam do badania". Serce biło jak oszalałe. Co jeżeli miałam wyjątkowego pecha i wszystkie testy kłamały? Chociaż to mało prawdopodobne.
Lekarz wykonał badanie, odwrócił monitor i ujrzałam najpiękniejszą czarną małą kropeczke😍. Ocenił ciążę na ok 3-4 tygodnie. Powiedział by przyjść za dwa tygodnie wtedy założymy kartę ciąży, bo teraz na to za wcześnie bo zdarza się że pecherzyk ciążowy jest pusty....
No i znów ten czas oczekiwania......
Jenak na kolejnej wizycie było już widać małą kruszynkę w środku😍 Spełniło się największe nasze marzenie 😍
cdn..